Harmonie

Woorde draai voor my oë verby,
dans op die blare,
al trippelend van tak tot tak.
Op die strale van die maan,
glimlag ‘n vrolike wysie,
al dasende en warrelend om die woorde.
Saam vat hulle hande en buig al grapende vir mekaar.
Maar wanneer die stroompie hulle lei tussen die hoë kranse,
word die atmosfeer intens.
Bewus van hul sielsgemoed.
Bewus van die emosies,
die opgehoopte verlange.
‘n Lied van heimwee en  afwagting,
klink op bo die gekabbel van spelende druppels.
Met eens word die natuur stil.
Luister na ‘n soet melodi,
en ‘n liefdes verklaring,
gebind tot in ewigheid.
Deur voëlgesang ge-ego tot ver bo die wolke verby.
Tot in die melkweg en skitter soos die aandster.
Woord en musiek,
in harmonie verewig.

Posted in Gedigte.

Leave a Reply