Aan my liefling

Met my gedagtes is steeds om jou gevou.
Jou lippe brand nog op myne.
‘n Liefde wat geen gelyke ken.
‘n Liefde wat min mense wen.
Jy is steeds die een wat my laat glimlag,
selfs al voel dit of die wêreld op my skouers rus.
Jou maanlig sagtheid verjaag die donkerte.
Op die rustigheid van jou stoomtrein,
is ons lewensreis ‘n fees.
In jou oë vind ek die rede waarom ek steeds by jou is.
In jou omhelsing vind ek steeds die versekering.
In jou terggees voel ek steeds jou nabyheid.
Jy is die rots waarop my ek bly sit.
Jy is die stroom waarin ek my voete verfris.
Jou lag laat my volg op ‘n  opwindende voetpad.
Dankie vir jou liefde en omgee.
Dankie vir jou liefde.

Posted in Gedigte.

Leave a Reply